Prolog

- Nowe wieści z północy – zameldował barman, zasiadając przed powoli popijającym piwo mężczyzną.

Blondyn podniósł wzrok na towarzysza, przeszywając go podejrzliwym spojrzeniem niebieskich oczu. Brandon zazwyczaj był dobrym informatorem, lecz jego klient wolał sprawdzić wiarygodność „wieści” przed ewentualnym wyruszeniem na misję.

- Zamieniam się w słuch – oznajmił, opierając ręce na blacie.

- Hodowca smoków eteru ma zamiar nad ranem przeprawić się z nimi przez dolinę niebieskich mgieł. Uważasz, że nasz ukochany mógł to przegapić?

Hunter spojrzał za okno, myśląc nad sugestiami barmana. Na zewnątrz zrobiło się już prawie ciemno, a on w ostatnich dniach bardzo mało spał. Poczuł się zmęczony, ale wiedział, że czekała go kolejna prawie całkowicie zarwana noc. Wziął głęboki oddech i upił kolejny łyk piwa.

- Ile smoków?

- Tego nie wiem – odpowiedział Brandon. – Ale nie podejrzewam więcej niż trzech, ten hodowca chyba nie jest… jakiś szalony.

Niebieskooki kiwnął głową. Postukał kilka razy palcami o blat, myśląc intensywnie.

- Masz zamiar to sprawdzić? – dopytywał chłopak.

- Lepiej by było, abym to zrobił – stwierdził łowca.

- Uważaj na siebie.

Hunter uniósł brew.

- Spokojnie, Brandon – dopił piwo i odstawił szklankę. – To nie ja jestem tym, który dźga mieczem wszystko co się rusza i naraża się każdemu kiedy tylko może.

Postawny mężczyzna wstał, nałożył kaptur i ruszył do wyjścia, tak jak zawsze. Niespostrzeżony.